Samenvatting

Het Europese voetbal is een structurele regulerende drempel overgestoken. De bepalende maatstaf voor financiële controle is nu de uitgave aan spelers als percentage van de omzet, de squad cost ratio, in plaats van opgebouwde boekhoudkundige verliezen. Dit rapport documenteert de daadwerkelijke regelgeving die van kracht is in elke grote Europese competitie en bij de UEFA per juli 2026, analyseert de strategische reacties die beschikbaar zijn voor clubs, beoordeelt de gevolgen voor toekomstige spelerswaarderingen, en test, als een op zichzelf staande economische vraag, de hypothese dat de regulerende noodzaak om winsten uit spelershandel te genereren zelf inflatoir is.

De conclusie is dat onder cost-ratio-regimes de strategie met het hoogste rendement en het laagste regulerende risico noemer-groei is door controleerbare omzet (stadionopbrengsten, interne commerciële activiteiten, niet-wedstrijddag-evenementen) gecombineerd met academieproductie, de activaklasse die tegelijkertijd het meest ratio-efficiënt is en het best verdedigbaar tegen uitdagingen op het gebied van reële waarde.

Deel 1, Regelgeving: Competitie per competitie

UEFA , Club licensing and financial sustainability regulations

In juni 2022 verving de UEFA Financial Fair Play door de Club Licensing and Financial Sustainability Regulations (CL&FSR), gebouwd op drie pijlers: solvabiliteit, stabiliteit en kostenbeheersing.

• Regel voor geen achterstallige betalingen (solvabiliteit): clubs mogen geen achterstallige betalingen hebben aan andere clubs, werknemers, sociale/belastingautoriteiten of de UEFA. Bedragen verschuldigd op 30 juni, 30 september en 31 december moeten respectievelijk voor 15 juli, 15 oktober en 15 januari zijn voldaan.
• Regel voor voetbalresultaten (stabiliteit): geaggregeerde verliezen van maximaal €60 miljoen zijn toegestaan over een voortschrijdende periode van drie jaar, uitbreidbaar tot €90 miljoen wanneer wordt voldaan aan indicatoren voor "gezonde financiële gezondheid" (inclusief eigen vermogensbijdragen). De cyclus 2025/26 was de eerste die werd beoordeeld op een echte geaggregeerde basis van drie jaar (boekjaren eindigend op 2023, 2024 en 2025). Juventus werd onder deze regel alleen gesanctioneerd, het werd niet schuldig bevonden aan overtreding van de Squad Cost Rule, en ging een schikkingsovereenkomst van drie jaar aan die loopt tot 2028/29 met een volledig onvoorwaardelijke boete van €20 miljoen en zonder beperkingen op squad-kosten. Newcastle United was de enige club in de ronde die schuldig werd bevonden aan overtreding van beide regels.
• Squad Cost Rule (kostenbeheersing): de squad cost ratio mag niet meer bedragen dan 70%, gefaseerd ingevoerd op 90% (2023/24), 80% (2024/25) en 70% (2025/26 en daarna). De regel is uiteengezet in de artikelen 93-95 met berekeningsdetails in de bijlagen K en L van de CL&FS-regelgeving (editie 2025/2026).

Teller en noemer

Teller (artikel 93, bijlage K): (i) personeelsbeloningskosten voor "relevante personen", spelers en de hoofdcoach/assistent-coaches, bestaande uit basissalaris, gegarandeerde bonussen en contractueel vastgelegde vergoedingen; (ii) afschrijvingen en bijzondere waardeverminderingen van de registratiekosten van relevante personen; en (iii) kosten voor zaakwaarnemers/tussenpersonen en verbonden partijen voor zover deze nog niet zijn meegeteld.

Noemer: aangepaste bedrijfsopbrengsten PLUS de nettowinst of het nettoverlies bij verkoop van registraties van relevante personen en andere transferinkomsten/-uitgaven. Cruciaal is dat spelershandel de noemer binnenkomt via het netto transferresultaat, niet via de bruto verkoopopbrengst.

Beoordelingsperiode: de ratio wordt beoordeeld aan de hand van de relevante periode die eindigt op 31 december (d.w.z. het kalenderjaar), ongeacht het eigen boekjaar van de club. De zomerse transferperiode heeft daarom een onevenredig groot effect op de gerapporteerde ratio.

Overtredingsdrempels en verrekeningen

Onder bijlage L is een ratio van meer dan 70% een overtreding. Een "aanzienlijke overtreding" doet zich voor wanneer de ratio de limiet met meer dan 20 procentpunten overschrijdt, of met meer dan 10 punten bij een eerdere overtreding, of door herhaalde overtredingen; aanzienlijke overtredingen leiden tot registratiebeperkingen op Lijst A naast boetes. Een club die nominaal boven de 70% uitkomt, ontloopt sancties volledig wanneer het overschot volledig wordt gecompenseerd door een overschot op voetbalresultaten, de positie van Bologna en Napoli in juni 2026.

Afschrijvingsplafond: sinds 1 juli 2023 is de afschrijving van transfervergoedingen voor regulerende doeleinden beperkt tot maximaal vijf jaar, zelfs als het contract langer is (de "anti-Boehly"-regel, aangenomen na de contracten van Chelsea van acht en een half jaar voor Mudryk en Enzo Fernández). Het plafond is niet met terugwerkende kracht.

CFCB-handhavingsronde juni 2026 (kalenderjaar 2025)

De eerste volledige 70%-beoordeling leverde de volgende uitkomsten in eerste aanleg op. De splitsing tussen onvoorwaardelijke/voorwaardelijke boetes is materieel van belang voor de planning: een onvoorwaardelijke tranche is een onmiddellijke uitstroom van contant geld die direct invloed heeft op werkkapitaal- en liquiditeitstests, terwijl een opgeschorte tranche een voorwaardelijke verplichting is onder voorbehoud van toekomstige naleving. De onderstaande cijfers zijn geverifieerd aan de hand van de gepubliceerde CFCB-besluiten in eerste aanleg en de schikkingsregisters van de clubs.

Engeland, Premier League: van PSR naar SCR en SSR

Op 21 november 2025 stemden de clubs uit de Premier League met 14-6, precies de vereiste tweederde meerderheid, om de Profitability and Sustainability Rules (PSR) te vervangen door de Squad Cost Ratio (SCR) vanaf 2026/27. De bijbehorende Sustainability and Systemic Resilience (SSR)-regels werden unaniem aangenomen. Top-to-Bottom Anchoring (TBA) werd afgewezen: drie spelersbureaus (CAA Stellar, CAA Base en Wasserman) hadden gedreigd met juridische stappen tegen TBA als een de facto salarisplafond in strijd met het mededingingsrecht, en ook de PFA was ertegen.

Mechanica van SCR

• Definitie: squad-kosten (lonen van spelers en hoofdcoach, transferafschrijvingen/-bijzondere waardeverminderingen en vergoedingen voor zaakwaarnemers) mogen niet meer bedragen dan 85% van de voetbalomzet plus nettowinst/verlies op spelersverkopen. Niet-spelend personeel, assistent-coaches, academiespelers en vrouwenteams zijn uitgesloten van de teller.
• Drempels:
  • Groene drempel 85%;
  • Rode drempel 115% (een meerjarige marge van 30 punten).
  • Clubs in UEFA-competitie zijn gebonden aan de 70% (Groen) / 100% (Rood) van de UEFA in plaats van 85%/115%.
• Testen: een nalevingstest op 1 maart (na de januari-transferperiode) en een Accounts Confirmation Test in juni.
• Sancties: tussen 85% en 115%, alleen een financiële heffing (overschrijding vermenigvuldigd met het overtredingspercentage), herverdeeld onder de conforme clubs. Boven 115%, een sportieve sanctie: een aftrek van zes punten, escalerend met één punt per £6,5 miljoen aan overschrijding.
• Feedbacklus: het overschrijden van de Groene drempel verlaagt de Rode drempel van het volgende seizoen met het overtredingspercentage; naleving herstelt de ruimte met +10% per seizoen tot maximaal 115%.
• SSR-tests: een liquiditeitstest (positieve ruimte na een stresstest van £85 miljoen) en een Positive Equity Test (verplichtingen ÷ aangepaste activa ≤ 90% in 2026/27, 85% in 2027/28, 80% vanaf 2028/29).

Overgangsstatus (juli 2026)

SCR loopt sinds medio 2024/25 in de schaduw naast PSR zonder handhaving. PSR is nog steeds van toepassing voor 2025/26 (definitieve PSR-beoordeling in januari 2027) en voor Europese kwalificatiedoeleinden tijdens de overgang. SCR is volledig van toepassing vanaf 2026/27, waarbij heffingen voor het eerst betaalbaar zijn vanaf 2027/28. De Premier League nam in december 2023 het afschrijvingsplafond van vijf jaar aan (15-2, met 3 onthoudingen), in lijn met de UEFA.

Spanje, LaLiga: Límite de Coste de Plantilla Deportiva (LCPD)

LaLiga hanteert een ex-ante controle. De competitie stelt een individuele squad-kostenlimiet per club vast, berekend als geprojecteerde omzet minus geprojecteerde niet-sportieve kosten en schuldendienst. De limiet dekt lonen, sociale zekerheid, bonussen, acquisitie- en zaakwaarnemerskosten, en afschrijvingen voor zowel de registreerbare als de niet-registreerbare selectie. Clubs stellen hun limiet voor; het validatieorgaan van LaLiga keurt deze goed; registratie van spelers wordt geblokkeerd wanneer de gecommitteerde squad-kosten de goedgekeurde limiet zouden overschrijden.

De 1:1-regel: een club binnen zijn limiet mag €1 herinvesteren voor elke €1 die wordt gegenereerd (uit verkopen of loonbesparingen). Een club boven zijn limiet krijgt te maken met beperkte ratio's, historisch 1:4 of 1:3, d.w.z. voor elke €3-4 die wordt bespaard, mag €1 worden uitgegeven. Barcelona is de canonieke zaak, die door activamonetisering (verkoop van VIP-zitplaatsen, tv-rechten en verkoop van studio's) van beperkte ratio's terugkeert naar 1:1. Het systeem is preventief: het verbiedt wiskundig schuldopbouw voordat deze plaatsvindt in plaats van deze achteraf te bestraffen.

Italië, FIGC / Serie A

Italiaanse controle vertrouwde historisch op de liquiditeitsindex (indicatore di liquidità), een op contanten gerichte maatstaf van vlottende activa ten opzichte van kortlopende verplichtingen, die manipuleerbaar bleek via plusvalenze (papieren winsten uit spiegel-ruildeals die vlottende activa opbliezen). Vanaf 2025/26 heeft de FIGC de controles in de Serie A herzien, waarbij de focus verschoof van een puur financiële (contanten) focus naar een economische, gebaseerd op drie indicatoren: liquiditeit, schuldenlast en de uitgebreide arbeidskostenindicator (costo del lavoro allargato), een ratio van lonen en afschrijvingen ten opzichte van omzet die expliciet is gemodelleerd om te convergeren naar het squad-kostenkader van de UEFA. Hervormingen hebben geprobeerd om niet-contante kapitaalwinsten uit te sluiten van de liquiditeitsberekening. Het niet voldoen aan de minimale liquiditeitsindex verbiedt de overname van spelersregistraties, tenzij gecompenseerd door een positief transfersaldo netto van contractuele kosten.

Duitsland, DFL / Bundesliga

Duitsland hanteert een licentiesysteem dat algemeen wordt beschouwd als het meest stabiele van Europa. Clubs moeten jaarlijks een DFL-licentie verkrijgen, waarbij ze aantonen dat ze in staat zijn om aan hun verplichtingen voor het komende seizoen te voldoen; liquiditeitstekorten die tijdens het proces worden geïdentificeerd, moeten vóór de deadline worden gedicht of leiden tot onmiddellijke puntenaftrek (doorgaans vier tot zes punten). Vanaf 2023/24 maakte de DFL haar duurzaamheidsrichtlijnen verplicht binnen de licentieverlening. De 50+1-regel, waarbij leden ten minste 50% plus één van de stemrechten behouden, met uitzonderingen voor Leverkusen en Wolfsburg (en Hoffenheim tot de stemrechten van Dietmar Hopp op 29 november 2023 formeel terugkeerden naar de leden, nadat de weg was vrijgemaakt door de algemene vergadering van TSG Hoffenheim e.V. op 12 juni 2023), fungeert als een de facto financiële regulator: door externe controle door een meerderheid te voorkomen, ontmoedigt het door geldschieters gefinancierde verliezen en brengt het clubs structureel in lijn met zelfvoorzienende bedrijfsvoering. De totale ratio van lonen ten opzichte van omzet van Bundesliga-clubs van 54% in 2024/25 was de laagste van de vijf grote competities.

Frankrijk, DNCG / Ligue 1

De Direction Nationale du Contrôle de Gestion bezit echte, door de staat erkende administratieve macht: zij beoordeelt clubbudgetten ex ante en kan loonsomplafonds, transferverboden of administratieve degradatie opleggen. In 2024/25 degradeerde zij Olympique Lyonnais naar de Ligue 2 vanwege schulden van naar schatting ongeveer €505 miljoen en een opgeblazen loonsom; het FFF-beroepscomité vernietigde de degradatie op 9 juli 2025. Zowel Lyon als Marseille ontvingen in dezelfde cyclus loonbeheersingssancties van de DNCG.

Het uitgevoerde reddingspakket voor Lyon: volgens bedrijfsverklaringen van Eagle Football Group en Morningstar DBRS-kredietbeoordelingen bestond het pakket uit een kapitaalinjectie van €87 miljoen verstrekt als aandeelhouderslening van Eagle Football Holdings Bidco Limited (gefinancierd door bestaande obligatiehouders en Michele Kang) plus een bankgarantie van €30 miljoen die persoonlijk was veiliggesteld en tegengegarandeerd door mevrouw Kang, geldig tot 30 juni 2026. Eerdere berichten in L’Équipe over een geëiste onmiddellijke injectie van €100 miljoen plus een garantie op eerste afroep van €100 miljoen beschreven het openingsbod van de DNCG, niet de uitgevoerde faciliteit – een herinnering dat overlevingsstrategieën moeten worden gebaseerd op uitgevoerde kredietovereenkomsten, niet op perscijfers. Het gestructureerde pakket van €87 miljoen + €30 miljoen behaalde regulerende verlichting tegen aanzienlijk lagere kapitaalkosten dan de gerapporteerde eisen, waardoor de toegang van Lyon tot de Europa League behouden bleef.

De realiteit van de uitzendrechten: de ineenstorting van de oorspronkelijke binnenlandse deal van DAZN begin mei 2025 liet de Ligue 1 niet zonder binnenlandse zender achter. De LFP lanceerde op 15 augustus 2025 haar eigen direct-to-consumer platform, Ligue 1+ (acht live wedstrijden per week, play-offs voor degradatie en de Trophée des Champions); DAZN keerde terug als belangrijke distributiepartner voor Ligue 1+ tot 2029; en beIN Sports behield exclusieve rechten op één wekelijkse wedstrijd voor €78,5 miljoen per jaar. Het werkelijke gevolg was geen blackout maar een ernstige omzetdaling: clubs deelden een binnenlandse pot van ongeveer €142 miljoen voor 2025/26 tegen de oorspronkelijk verwachte €500 miljoen – wat kastekorten verdiepte, de afhankelijkheid van winsten uit spelershandel om te voldoen aan de ex-ante controles van de DNCG vergrootte, en de verkoop van sterspelers aan kopers uit de Premier League en Serie A afdwong. Dit versnelt de inflatiedynamiek van spelershandel die in deel 4 wordt onderzocht.

Vergelijking en dubbele naleving

Dubbele naleving: clubs in UEFA-competitie moeten tegelijkertijd voldoen aan binnenlandse en UEFA-regels, en er bestaan conflicten. De test voor voetbalresultaten van de UEFA erkent de verkoop van niet-voetbalactiva die onder de oude PSR was toegestaan niet, dus een club kan binnenlands conform zijn maar niet-conform volgens de UEFA op basis van dezelfde cijfers. De Premier League stelde bewust de 70%/100%-drempels vast voor clubs in Europese competitie om de dubbele rapportage te harmoniseren.