FootBiz-nieuwsbrief #200: De dealmakers zijn weer druk in de weer

A.GAIN staat op het punt Real Zaragoza te kopen

Real Zaragoza zou binnen enkele dagen een nieuwe meerderheidseigenaar moeten hebben.

A.GAIN, een internationaal investeringsplatform onder leiding van de Guatemalteekse zakenman Bobby Aitkenhead, is overeengekomen om 75% van de Spaanse club te verwerven. De transactie zou naar verwachting op 30 september zijn afgerond, maar is enkele dagen vertraagd terwijl de laatste notariële documentatie wordt voltooid.

Er is geen aanwijzing dat de deal zelf in gevaar is. A.GAIN bestuurt Zaragoza in feite al sinds juli, toen Guido Baroli aantrad als algemeen directeur. De afronding zal een regeling formaliseren die al voor aanzienlijke veranderingen binnen de club heeft gezorgd.

De eigendomspercentages zullen vrijwel onmiddellijk opnieuw veranderen. Zaragoza voert een kapitaalverhoging van €22 miljoen door waarbij A.GAIN nog eens €8 miljoen zal inbrengen. De huidige aandeelhouders Juan Forcén en Jorge Mas hebben elk al €7 miljoen toegezegd.

Zodra dat proces is voltooid, zal A.GAIN naar verwachting ongeveer 60% van de club bezitten, waarbij de groep van Forcén en Mas ongeveer 39% in handen heeft.

Er zou ook nog een andere belangrijke naam in het uiteindelijke investeringsvehikel kunnen zitten. De Amerikaanse investeerder Jim Miller, een jarenlange executive bij Ares Management, is in Spanje genoemd als een potentiële deelnemer.

Zaragoza heeft de afgelopen 13 seizoenen buiten La Liga doorgebracht, ondanks dat het een van de clubs met de grootste achterban in het Spaanse voetbal blijft. A.GAIN zal een club verwerven met zes Copa del Rey-titels, een Europese trofee en een substantiële schare fans, hoewel de club momenteel in de derde divisie van Spanje speelt.

Real Zaragoza en SD Huesca in La Romareda in april 2025. A.GAIN is bijna klaar met de overname van een meerderheidsbelang in Zaragoza.

Foto: WikiUsuario46 · CC0 1.0

Het United-Lausanne-spelertraject begint vorm te krijgen

De meest recente jaarrekening van Manchester United bevat een interessant detail over hoe de relatie van de club met het door INEOS bezeten Lausanne-Sport zich ontwikkelt.

United maakte bekend dat het gedurende het jaar eindigend op 30 juni tijdelijk de registraties van twee jeugdspelers naar Lausanne heeft overgedragen zonder tegenprestatie. Sinds het einde van het boekjaar is nog een jeugdspeler tijdelijk naar de Zwitserse club verhuisd en is één speler permanent toegetreden, wederom zonder vaste vergoeding.

De laatste twee zijn gemakkelijker te identificeren. Centrale verdediger Tyler Fredricson sloot zich deze zomer permanent aan bij Lausanne en tekende tot 2029 na vier optredens in het eerste elftal voor United. Sekou Koné, de 20-jarige Malinese middenvelder die United in 2024 overnam van Guidars FC, volgde hem op huurbasis naar Zwitserland.

De financiële voorwaarden van Fredricsons overstap zijn bijzonder interessant. Het jaarverslag van United registreert de definitieve overdracht als zijnde voor "geen vaste tegenprestatie", terwijl rapporten rond de deal zeiden dat United een aanzienlijk doorverkooppercentage en een terugkoopoptie behield. In plaats van nu een transfersom te incasseren, heeft United daarom blootstelling behouden aan de toekomstige waarde van Fredricson als zijn ontwikkeling in Zwitserland doorzet.

De transacties zijn significant genoeg dat United ze als transacties met verbonden partijen vermeldt. INEOS bezit Lausanne en Nice en houdt ongeveer 29% van Manchester United, waar de groep van Sir Jim Ratcliffe verantwoordelijk is voor de voetbalactiviteiten.

Lausanne biedt United een Europese eerste-elftalomgeving waar zijn jonge spelers speelminuten op het hoogste niveau kunnen verzamelen voordat United een definitieve beslissing over hen moet nemen.

Fredricson en Koné zijn tot nu toe de duidelijkste voorbeelden. De een is permanent overgedragen zonder vaste vergoeding, maar waarbij United een economische route terug naar de speler behoudt; de ander blijft een speler van United terwijl hij zich in Zwitserland ontwikkelt.

De relatie komt ook op andere manieren terug in de jaarrekening van United. De club maakte £600.000 aan sponsordiensten verleend aan INEOS Automotive bekend gedurende het jaar en enkele honderdduizenden ponden aan kosten die door andere INEOS-bedrijven zijn doorbelast.

Al die transacties zijn relatief klein naast de totale inkomsten van United. De spelersbewegingen zijn interessanter omdat ze een vroege indicatie geven van hoe INEOS zijn voetbalbezittingen samen zou kunnen gebruiken.

Er is ook de vraag naar het eigendom van United. Sommige leden van de familie Glazer hebben overwogen om een deel of alle belangen in Manchester United te verkopen, volgens rapporten eerder dit jaar. De familie heeft nog steeds de meerderheid van het stemrecht van de club, terwijl INEOS ongeveer 29% bezit.

Meer dan twee jaar na de investering van Ratcliffe blijft de structuur rond Manchester United daarom evolueren. INEOS runt al de voetbalactiviteiten en Lausanne begint te verschijnen als onderdeel van het systeem voor spelersontwikkeling. Als leden van de familie Glazer uiteindelijk besluiten te verkopen, is de volgende vraag of Ratcliffe tevreden is met het blijven als minderheidsaandeelhouder of verder wil gaan.

Stade de la Tuiliere van Lausanne-Sport in april 2021. INEOS begint de Zwitserse club te gebruiken als een route voor de ontwikkeling van spelers voor het eerste elftal van Manchester United.

Foto: Vincenzo.togni · CC BY-SA 4.0

Newcastle en Aston Villa ontdekken hoe duur de elite is

Newcastle United en Aston Villa hebben beide laten zien dat ze de Champions League-plaatsen kunnen bereiken, maar daar blijven blijkt moeilijker te zijn.

Beiden hebben rijke eigenaren. Newcastle wordt gecontroleerd door het Public Investment Fund van Saoedi-Arabië, terwijl Nassef Sawiris en Wes Edens aanzienlijk geld in Villa hebben gestoken. Hun beperking is de hoeveelheid inkomsten die de clubs zelf genereren in vergelijking met de gevestigde Premier League-elite.

Newcastle rapporteerde voor 2024/25 een omzet van £335,3 miljoen, ondanks een stijging van 44% in commerciële inkomsten. Villa genereerde in dezelfde periode £378 miljoen, mede dankzij het spelen in de Champions League.

Dat zijn grote bedragen, maar er is nog steeds een aanzienlijk gat met de clubs die ze proberen te verdringen. De laatste omzet van Arsenal was £691 miljoen en Manchester United rapporteerde net £678 miljoen. Liverpool en Manchester City zitten ook boven de £690 miljoen.

Dat verschil bepaalt in toenemende mate wat er op het veld kan worden uitgegeven. De nieuwe Squad Cost Ratio-regels van de Premier League, geïntroduceerd voor 2026/27, stellen de basisuitgavenlimiet vast op 85% van de voetbalinkomsten en netto winst of verlies op spelersverkopen. Clubs hebben een meerjarige vergoeding die uitgaven boven dat niveau toestaat onder voorbehoud van een heffing, maar zodra deze is uitgeput, moeten ze terugkeren naar 85% of riskeren ze een sportieve sanctie.

De regels van de UEFA zijn nog strenger, waarbij clubs in Europese competities verplicht zijn om de kosten van de selectie binnen 70% van de inkomsten te houden.

Newcastle en Villa hebben de gevolgen al ontdekt. De UEFA heeft beide clubs deze zomer gesanctioneerd voor het overtreden van de regel voor selectiekosten gedurende 2025. Newcastle kreeg een boete van €3 miljoen voor de overschrijding van de selectiekosten, terwijl Villa een boete van €22,5 miljoen kreeg, hoewel €15 miljoen van de Villa-sanctie voorwaardelijk is.

De jaarrekening van Villa laat zien hoe snel de cijfers moeilijk kunnen worden, zelfs wanneer de inkomsten stijgen. De omzet steeg van £276 miljoen naar £378 miljoen in 2024/25, maar de lonen bereikten £273 miljoen en de afschrijving op spelers bedroeg bijna £100 miljoen. De club noteerde een verlies vóór belastingen van £96,7 miljoen.

De inkomstenbasis van Newcastle is kleiner. De omzet van £335,3 miljoen betekende opnieuw een clubrecord, maar het blijft honderden miljoenen onder sommige van de clubs waarmee het elk seizoen probeert te concurreren.

Algemeen directeur David Hopkinson van Newcastle verwoordde de financiële uitdaging botter en gaf toe dat de club “boven onze stand leefde” en dat je uiteindelijk “de creditcardrekening moet betalen.” De taak om de volgende versie van Newcastle op te bouwen valt nu deels op technisch directeur Ross Wilson en technisch directeur Sudarshan “Suds” Gopaladesikan, die overkwam van Atalanta om de voetbaldata-operatie van de club te leiden. Omdat het PIF niet simpelweg het inkomstenverschil kan overbruggen met uitgaven, zullen Wilson en Gopaladesikan meer waarde moeten vinden in werving en spelershandel als Newcastle regelmatig wil concurreren met clubs die elk jaar honderden miljoenen ponden meer genereren.

De president van bedrijfsactiviteiten bij Villa, Francesco Calvo, is even openhartig geweest over het probleem. Hij heeft de financiële regels van het voetbal omschreven als “een begrenzer” en erkende dat Villa commercieel achterblijft bij de traditionele Big Six, ondanks de vooruitgang op het veld. De baan van Calvo weerspiegelt die van Roberto Olabe aan de voetbalzijde – Villa moet de inkomsten verhogen om de selectie te ondersteunen, terwijl Olabe het team competitief moet houden binnen die financiële beperkingen.

Newcastle heeft een van de rijkste eigenaren in het wereldvoetbal, maar de rijkdom van het PIF vertaalt zich niet automatisch in uitgavencapaciteit voor de voetbalclub. Villa staat voor een soortgelijk probleem. Sawiris en Edens kunnen kapitaal verstrekken, maar financiële regels koppelen selectie-uitgaven in toenemende mate aan de inkomsten die door Aston Villa worden geproduceerd in plaats van aan de middelen van zijn aandeelhouders.

Spelersverkopen zijn net zo belangrijk als werving. Het verkopen van een speler met een aanzienlijke boekhoudkundige winst doet meer dan alleen contant geld genereren. Onder het nieuwe systeem van de Premier League wordt nettowinst op spelersverkopen meegerekend bij de voetbalinkomsten bij het berekenen van het bedrag dat een club aan zijn selectie kan uitgeven.

Newcastle en Villa moeten daarom hun commerciële, wedstrijd- en uitzendinkomsten vergroten terwijl ze waarde blijven creëren op de transfermarkt. Europese kwalificatie helpt enorm, maar het missen van de Champions League kan ook de omzetgroei vertragen die nodig is om er opnieuw voor te strijden.

De gevestigde elite begint met een aanzienlijk voordeel. Tientallen jaren deelname aan de Champions League, grotere commerciële activiteiten en, in verschillende gevallen, aanzienlijk hogere inkomsten uit wedstrijddagen hebben inkomstenbasissen opgeleverd die het mogelijk maken om veel grotere selecties te behouden binnen dezelfde op percentages gebaseerde regels.

St James' Park in augustus 2023. De middelen van de eigenaren van Newcastle zijn substantieel, maar de selectie-uitgaven zijn in toenemende mate gekoppeld aan de inkomsten die de club zelf genereert.

Foto: Arne Mueseler / arne-mueseler.com · CC BY-SA 3.0 DE

De spelershandeldeals van Frankrijk blijven uitbetalen

Enkele van de meest waardevolle spelershandeldeals in het Franse voetbal deze zomer betreffen spelers die hun voormalige clubs jaren geleden verlieten.

Marseille kan bijna €8 miljoen incasseren uit twee transfers waarbij het niet de verkopende club is.

De overstap van Iliman Ndiaye van Everton naar Manchester City zou ongeveer €5 miljoen moeten genereren voor OM via de doorverkoopvoorwaarden die werden onderhandeld toen de aanvaller naar Everton verhuisde. Marseille behield een belang van 10% in de winst die Everton vervolgens op de speler maakte, naast zijn recht op solidariteitsvergoedingen.

Jonathan Rowe is de andere. Marseille verkocht de Engelse vleugelspeler aan Bologna, maar behield een belang in zijn toekomstige waarde. Rowe is sindsdien op huurbasis naar Atalanta gegaan met een optie tot koop die een verplichting wordt als aan bepaalde voorwaarden is voldaan. Als de definitieve overdracht wordt geactiveerd, zou Marseille via zijn doorverkooppercentage minimaal nog eens €2,65 miljoen moeten ontvangen, met nog eens €1 miljoen aan voorwaardelijke betaling die mogelijk verschuldigd is onder de oorspronkelijke deal met Bologna.

Lyon heeft een nog groter voorbeeld – de transfer van €140 miljoen van Bradley Barcola van PSG naar Liverpool zou ongeveer €4,9 miljoen moeten genereren voor zijn voormalige club. Lyon behield geen doorverkooppercentage toen het Barcola aan PSG verkocht, maar heeft recht op ongeveer 3,5% van de transfer via het solidariteitsmechanisme van de FIFA omdat het de speler heeft opgeleid.

De betrokken getallen laten zien hoeveel waarde een speler kan behouden lang nadat hij van de balans is verdwenen.

Voor Franse clubs die opereren in een moeilijke binnenlandse uitzendmarkt, zijn deze vergoedingen cruciaal. Spelershandel is lang een belangrijke bron van inkomsten geweest, maar de beste deals bevatten in toenemende mate een tweede potentiële uitbetaling als de speler blijft stijgen in marktwaarde.

Een Amerikaanse investeerder aast op Bari

Bari zou een potentiële oplossing kunnen hebben gevonden voor het eigendomsprobleem dat de club al enkele jaren in zijn greep houdt.

De Amerikaanse vastgoedinvesteerder Alexander Gregory Vaughn heeft al een due diligence-onderzoek naar Bari voltooid nadat hij de familie De Laurentiis in 2025 had benaderd en vervolgens gesprekken had gevoerd met Aurelio en Luigi De Laurentiis.

Een besproken structuur zou inhouden dat Vaughn in eerste instantie tussen de 30% en 40% verwerft, binnen een jaar overgaat naar een meerderheidsbelang en uiteindelijk de rest vóór 30 juni 2028 koopt.

De familie De Laurentiis bezit ook Napoli en mag onder de Italiaanse regels voor multi-club eigendom niet voor onbepaalde tijd beide clubs behouden.

Vaughns interesse in Bari strekt zich ook ver buiten de voetbalclub uit. Zijn bedrijf Stadio&Co heeft een voorstel ingediend bij de stad voor de herontwikkeling van de San Nicola en Stadio della Vittoria, waarbij ongeveer €250 miljoen is gereserveerd voor de twee stadions. Het bredere plan zou uiteindelijk ongeveer €600 miljoen aan investeringen in de stadions en de omliggende omgeving kunnen inhouden, waarbij Stadio&Co een concessie van 99 jaar zoekt.

De financiële positie van Bari voegt nog een element toe aan de onderhandelingen. Aanklagers hadden geprobeerd het bedrijf in gerechtelijke liquidatie te plaatsen voordat Filmauro, de houdstermaatschappij van de familie De Laurentiis, toezegde om €11,1 miljoen aan financiële steun te verlenen tijdens het seizoen 2026/27. De rechtbank heeft sindsdien de liquidatieprocedure gesloten, hoewel een strafrechtelijk onderzoek naar vermeende valsheid in geschrifte nog steeds loopt.

Er is ook interesse geweest van ten minste één andere buitenlandse partij.

Stadio San Nicola van Bari in juni 2023. Alexander Gregory Vaughns interesse in de club staat naast een veel groter stadion- en vastgoedvoorstel.

Foto: Cianciola Fabio · CC BY-SA 4.0

Juma Bah-transfer heeft een nieuw probleem gecreëerd voor Valladolid

De rommelige Juma Bah-transfer van Real Valladolid is beland bij het Hof van Arbitrage voor Sport, waarbij zijn voormalige club in Sierra Leone meer dan €800.000 eist. AIK Freetong leende Bah uit aan Valladolid in juli 2024 voordat de Spaanse club hem kocht voor €150.000, waarbij AIK een aandeel van 15% behield in de winst bij zijn volgende overstap.

Manchester City wilde Bah in januari 2025 maar Valladolid wilde niet verkopen. De verdediger beëindigde in plaats daarvan zijn contract nadat er €6,048 miljoen was gestort bij de Spaanse voetbalbond. City verstrekte het geld en registreerde hem vervolgens voordat het hem op huurbasis naar Lens stuurde. Valladolid was woedend, zei dat het grotere aanbiedingen voor Bah had afgewezen en beschuldigde City ervan de speler aan te moedigen zijn contract te verbreken in plaats van een transfer te onderhandelen.

AIK Freetong wilde vervolgens zijn deel van de €6,048 miljoen. Valladolid stelde dat het doorverkooppercentage niet van toepassing was omdat het Bah nooit echt had verkocht: het geld dat het ontving was compensatie na de beëindiging van zijn contract in plaats van een transfersom.

FIFA was het daar niet mee eens en beval Valladolid om AIK €837.615 plus 5% jaarlijkse rente te betalen. Valladolid ging tegen de beslissing in beroep bij het CAS, waar het argument draait om de vraag of de omstandigheden van Bahs vertrek voldoende waren om de clausule te activeren.

De formulering van de oorspronkelijke overeenkomst zou belangrijk kunnen blijken. AIK's aanspraak was gebaseerd op 15% van de winst die Valladolid maakte bij de daaropvolgende overstap van Bah, in plaats van simpelweg 15% van een conventionele transfersom. Voor een club die de speler aanvankelijk voor €150.000 verkocht, is nog eens €837.615 een aanzienlijk bedrag.

Bah heeft nog steeds nooit voor Manchester City gespeeld. Hij bracht tijd door op huurbasis bij Lens en Nice voordat hij deze zomer op een nieuwe huurbasis bij Stuttgart kwam.

Bergkamp, Koeman en Kuyt zijn nog steeds op zoek naar een Engelse club

Een groep met enkele van de grootste namen in het Nederlandse voetbal probeert nog steeds een club in Engeland te kopen.

Zaakwaarnemer Rob Jansen zit achter het project naast Dennis Bergkamp, Phillip Cocu, Dirk Kuyt en Henrik Larsson, waarbij Ronald Koeman ook betrokken is als adviseur.

Dit speelt al enkele jaren. De groep kwam dicht bij de aankoop van Wycombe Wanderers in 2019 en heeft vervolgens een andere Championship-club onderzocht voordat werd besloten dat de financiën niet klopten.

Jansen zegt dat er nu een nieuw Engels doelwit is geïdentificeerd.

De voormalige spelers zouden niet alleen namen en kapitaal verstrekken. De bedoeling is dat zij binnen de club werken en verantwoordelijkheid nemen voor de voetbalactiviteiten.

Een Amerikaanse investeringsgroep heeft besproken om naast hen deel te nemen, hoewel onderhandelingen zijn gestuit op vragen over wie de controle zou hebben. De groep van Jansen wil dat de voormalige spelers de voetbalbeslissingen nemen in plaats van werving en transfers over te laten aan financiële investeerders.

Engeland blijft de favoriete markt, maar de groep is tot nu toe gedisciplineerd genoeg geweest om weg te lopen als de cijfers niet klopten.

Na het mislopen van Wycombe en een andere Championship-mogelijkheid, kijkt men nu naar een derde doelwit.

Elders…

Er zijn andere eigendomstransacties in Europa gaande. Big League Advance, de Amerikaanse investeringsgroep geleid door voormalig MLB-speler Michael Schwimer, heeft een principeakkoord om Granada te verwerven, hoewel de transactie is gecompliceerd door problemen hogerop in de Chinese eigendomsstructuur van de club. In Italië neemt de Singaporese investeerder Joseph Tey de controle over Sampdoria, waar de eigendomswijziging bepalingen over controlewijziging heeft geactiveerd bij de geldschieters van de club.