FootBiz-nieuwsbrief #136: Wat het dilemma van Trinity Rodman ons vertelde over de sportbusiness
Gesloten competitiesystemen in Amerika hebben gebloeid... totdat er concurrentie kwam
We bevinden ons op een kantelpunt in het vrouwenvoetbal, aangezien de braindrain van de Verenigde Staten van Amerika naar Europa dreigt de grootste prijs tot nu toe te kapen en men in de Verenigde Staten er bij hun competitie op aandringt om actie te ondernemen.
De prijs in kwestie is Trinity Rodman, dochter van NBA-legende Dennis, die is uitgegroeid tot een van de beste (en bekendste) speelsters ter wereld. Al gehypet als een toekomstige ster toen ze op 18-jarige leeftijd de jongste speelster ooit werd die werd geselecteerd tijdens de 2021 NWSL-draft, heeft Rodman het moeilijkste gedaan: ze maakte de verwachtingen waar.
Nadat ze haar rookie-contract bij de Washington Spirit, het team dat haar als tweede overall selecteerde, had uitgediend, werd Rodman op 31 december transfervrij en had ze het recht om haar bestemming te kiezen waar ze maar wilde.
Het probleem voor het Amerikaanse WoSo (mogen we die term gebruiken?) is dat de NWSL-teams het zich niet kunnen veroorloven om Rodman marktconform te betalen. Van een gemiddeld salaris van $275.000 in haar rookie-contract kan Rodman nu verwachten dat ze als een van de meest vooraanstaande sterren in de sport meer dan $1 miljoen per jaar gaat verdienen. Maar voor NWSL-teams die een salarisplafond van slechts $3,5 miljoen per franchise hebben om hun gehele selectie te betalen, werken die bedragen simpelweg niet.
Dit heeft tot veel zelfreflectie en nog veel praktischer maatregelen geleid, aangezien de Amerikaanse competitie probeert het vertrek van haar beste speelsters naar Europa een halt toe te roepen.
Denk eens aan de context dat van hun zegevierende WK-selecties in 2015 en 2019 elke USWNT-speelster in de VS speelde. Nu speelt meer dan de helft van het basisteam dat 18 maanden geleden olympisch goud veroverde in Europa.
Sterker nog, je kunt een behoorlijk sterk USWNT-basisteam samenstellen met alleen huidige spelers uit Europa, en de angst in Amerika is dat Rodman, vanwege de beperkingen van het salarisplafond in de eigen competitie, de volgende is die op het vliegtuig naar Londen of Parijs stapt.
K: Phallon Tullis-Joyce
RA: Emily Fox, CV: Crystal Dunn, CV: Naomi Girma, LA: Jenna Nighswonger
VM: Lindsey Heaps, VM: Sam Coffey, VM: Korbin Shrader
A: Catarina Macario, A: Alyssa Thompson
A: Trinity Rodman
Hoewel USWNT-aanvoerder Heaps deze week aankondigde dat ze na vijf jaar in Europa eindelijk naar huis terugkeert, staan er een aantal jonge, getalenteerde speelsters klaar om haar plek in te nemen. Lily Yohannes is pas 18, heeft al voor Ajax en PSG gespeeld en wordt gezien als de toekomst van het USWNT-middenveld. Eva Gaetino is een 23-jarige verdediger die werd verwacht een hoge draft-pick te zijn vanuit de Notre Dame universiteit en in plaats daarvan in 2024 direct bij Paris Saint-Germain tekende.
Gaetino's pad baart de competitie bijna net zoveel zorgen als het mogelijke vertrek van Rodman. Terwijl de NWSL heeft geprofiteerd van de aanwezigheid van Rodman in D.C. en de competitie heeft kunnen vermarkten op basis van haar sterrenstatus, zou het feit dat Gaetino de NWSL-draft overslaat om direct naar Europa te gaan de Amerikaanse voetbalwereld angst moeten inboezemen.
Als de aanvoer van talent van het universiteitsvoetbal naar het professionele spel wordt verstoord, kan de NWSL moeite hebben om te herstellen.
Rodman is een ster voor de USWNT sinds ze op haar 18e werd geselecteerd
Dus wat doet de competitie om dit te verhelpen?
Wel, wat betreft Rodman hebben ze vrij snel en daadkrachtig gehandeld om te proberen een nieuwe regel in te voeren, officieel de 'High Impact Player' of HIP-regel genoemd, maar in de volksmond meer de Rodman-regel genoemd.
Als de introductie van de Beckham-regel door de MLS de competitie voorgoed veranderde, hoopt Jessica Berman, de NWSL-commissaris, tegen beter weten in dat het Rodman-equivalent hetzelfde kan doen, in de hoop het vertrek van speelsters te vertragen of zelfs om te keren. Maar de Beckham-regel was bedoeld om talent aan te trekken. De HIP-regel is bedoeld om het te behouden.
Het goede nieuws voor de NWSL als geheel is dat Rodman de wens en bereidheid heeft getoond om te blijven. Ze kwam vorige maand inderdaad een nieuw contract overeen met de Spirit dat gemiddeld $1,1 miljoen per jaar waard was, maar dat aanzienlijk naar de latere jaren was verschoven, waarbij de bedragen opliepen tot een financieel crescendo. Het enige probleem is dat teams niet zeker weten of het salarisplafond zal blijven stijgen, en zo ja, met hoeveel, en dus verwierp de competitie het contract als ongeldig. Je kunt geen geld beloven waarvan je niet weet dat je het hebt.
Daarmee leek het erop dat de NWSL het vertrek van een van haar grootste sterren had bezegeld.
De betrokken partijen probeerden allemaal koortsachtig een oplossing te vinden. De spelersvakbond diende een klacht in met het argument dat de NWSL simpelweg het salarisplafond moest verhogen, terwijl de competitie haar HIP-regel bedacht met een reeks maffe criteria om te bepalen wie in aanmerking zou komen, waardoor er extra $1 miljoen aan salarisruimte vrijkwam. Die criteria bevatten acht mogelijke markers (slechts zeven zijn mogelijk voor een speelster) en omvatten onder meer een selectie voor de top 100 van vrouwelijke voetballers van ESPN, de top 50 van The Guardian of de 150 meest verhandelbare atleten van SportsPro Media, alsof dat onweerlegbare beoordelaars van kwaliteit en waarde zijn. Rodman haalt er overigens zeven van de zeven.
"We willen Trinity in onze competitie en we zullen voor haar vechten", zei commissaris Berman, die bereid is om horden te nemen, maar blijkbaar niet bereid is om simpelweg het salarisplafond te verhogen om te proberen Amerikaanse teams concurrerend te maken op het wereldtoneel.
Dat is waar de fundamentele wrijving ligt.
De waarderingen van NWSL-franchises stijgen naarmate de inkomsten toenemen en er teams worden toegevoegd, maar nu de Europese clubs ook hun inkomsten hebben zien stijgen en bereid zijn te investeren, is het simpelweg niet houdbaar om zoveel geld voor franchisenemers achter te houden als de NWSL momenteel doet. 85% van de NWSL-algemeen directeuren denkt dat het salarisplafond de competitie belemmert, maar wat denken hun eigenaren? Wiens mening telt zwaarder? Beantwoord die vraag maar niet.
Mocht Rodman geen deal kunnen sluiten om in de VS te blijven, dan zou Chelsea naar verluidt de favoriet zijn om haar vast te leggen. De club uit West-Londen is een grootmacht die hun transatlantische rivalen ruimschoots kan overtreffen en voor wie Rodmans sterrenkracht nog meer glans zou toevoegen.
Chelsea Women is het toonaangevende team in Europa geworden
Het is een van de eeuwige paradoxen van de sport dat het meest schaamteloos kapitalistische land ter wereld zijn grote competities met een socialistische inslag runt, terwijl het mondiale voetbal ongeveer een vrije markteconomie is zoals je die maar kunt vinden.
In de wereld van het Europees voetbal zonder salarisplafond zullen Chelsea, Arsenal en Paris Saint-Germain blijven investeren in Amerikaans talent als dat hen op het veld en op commercieel vlak helpt.
In een parallelle strijd tussen twee vergelijkbare systemen heeft de Major League Soccer de oorlog met haar Europese tegenhangers vrij duidelijk verloren.
De NWSL heeft een sterkere uitgangspositie en de concurrentie is veel minder gevestigd, maar het regelgevende pad dat ze hier kiezen en het leiderschap van Berman zullen onder een vergrootglas komen te liggen.
Gisteravond laat kondigde Spirit-eigenaar Michele Kang aan dat Rodman een nieuw contract heeft getekend, vermoedelijk met voorwaarden die vergelijkbaar zijn met het door de NWSL afgewezen contract. Washington D.C. heeft mogelijk – na alle stress – haar superster behouden, maar de bredere vragen blijven.
Naarmate het vrouwenvoetbal in Europa blijft groeien en zich op een meer zakelijk en institutioneel niveau vestigt, zal de strijd om talent alleen maar groter worden en is het waarschijnlijk dat een systeem, in plaats van een specifieke competitie, aan het langste eind zal trekken.
En hoewel het misschien nooit zal gebeuren voor de NFL, MLB of NBA, is er steeds meer bewijs dat zodra deze gesloten competities te maken krijgen met serieuze concurrentie, ze in de problemen komen.
Misschien is het simpelweg zo dat mensen in het tijdperk van streaming talloze manieren hebben om naar een eliteversie van het product (Premier League/WSL) te kijken in plaats van een inferieur binnenlands equivalent (MLS/NWSL) waar ze geen emotionele band mee hebben.
Het is een situatie die we hoe dan ook zullen blijven volgen.
Inhoudsopgave
Lees de volledige analyse verder.
FootBiz-leden krijgen elk artikel volledig, vanaf £3.99/maand — plus toegang tot evenementen en netwerken op Exec-niveau en hoger.
Al lid?