خبرنامه FootBiz شماره ۱۲۰: سرمایهگذاری در فوتبال زنان، شکایت از یوفا، اعطای «جایزه صلح» توسط فیفا
جانی اینفانتینو چقدر میخواهد که رئیسجمهور آمریکا دوستش داشته باشد؟ خیلی بیشتر از آنچه فکرش را میکردید
اگر با «گاوهای» سرمایهگذاری در ورزش زنان صحبت کنید — و تعدادشان هم زیاد است — آنگاه آنچه شاهد آن هستیم، احتمالاً فرصتی یکبار در نسل برای رسیدن به سودهای چند برابری است.
هزینه ورود برای دسترسی به برخی برندهای فوتبالیِ شناختهشده در سطح جهانی، پایین است. یا حداقل اینطور بود. میانگین ارزشگذاری یک امتیاز باشگاهی در NWSL تنها در سال گذشته ۵۴ درصد افزایش یافته است. الکسیس اوهانیان با ارزشگذاری ۲۰۰ میلیون پوند، در تیم زنان چلسی سرمایهگذاری کرد (و احتمالاً سهمی نیز در BlueCo دارد)؛ او پیشتر بنیانگذار ارزشمندترین تیم زنان جهان، یعنی آنجل سیتی بوده است.
اگرچه ضریب درآمد ۲۰ برابری که اوهانیان برای خرید بخشی از چلسی پرداخت کرد، همچنان منطقی به نظر نمیرسد (و باید اذعان کنیم که چلسی برای رسیدن به ارزشگذاریای که به برآورده کردن قوانین PSR در بخش مردان کمک کند، نیاز به این کار داشت)، اما این نشاندهنده آن است که برخی از بزرگترین سرمایهگذاران ورزشی جهان تا چه حد نسبت به بازی زنان خوشبین (Bullish) هستند.
من سعی میکنم در خبرنامه خیلی درباره کرتارو صحبت نکنم تا همه را خسته نکنم، اما تاکنون گروههای متعددی برای سرمایهگذاری در (یا خرید کامل) تیم زنان ما ابراز علاقه کردهاند. اینها همه ورودیهای مستقیم است و بین سایر مالکان باشگاهها که با آنها صحبت کردهام بسیار رایج است، زیرا گروههای سرمایهگذاری بزرگتر (و برخی سرمایهگذاران انفرادی با ثروت خالص بالا) به دنبال شکار برندهای فوتبالی شناختهشده هستند، در حالی که درآمدها هنوز پایین است.
سرمایهگذاری اوهانیان در چلسی کاملاً نشاندهنده این است که او در حال خرید موفقترین تیم اروپا است، و یک نکته جالب در مورد فوتبال زنان این است که ما شاهد یک رقابت واقعی فراآتلانتیک هستیم. در حالی که باشگاههای اروپایی به دلیل ساختارهای تاریخی در فوتبال مردان، واقعاً به طور منظم با تیمهای MLS یا لیگا مکزیک بر سر استعدادها رقابت نمیکنند، در بازی زنان کاملاً منطقی است که یک بازیکن بین انتخاب برای پیوستن به آنجل سیتی/شیکاگو استارز یا رفتن به بارسلونا فمنی/آرسنال، حق انتخاب مستقیم داشته باشد.

سرمایهگذاری در فوتبال زنان اشکال بسیار متفاوتی به خود میگیرد
من این را یک فرصت بزرگ میبینم. در مقطعی، جام باشگاههای جهان برای بازی زنان از این موضوع بهره خواهد برد و این مسابقات واقعاً جذاب خواهد بود، برخلاف نسخه مردان که شبیه یک تورنمنت نمایشی به نظر میرسید. فوتبال زنان پویایی جهانی متفاوتی نسبت به بازی مردان خواهد داشت، این موضوع از هماکنون کاملاً واضح است.
همین هفته متوجه شدیم که Monarch Collective، یک صندوق ۲۵۰ میلیون دلاری مستقر در ایالات متحده که منحصراً به ورزش زنان اختصاص دارد، اولین سرمایهگذاری خود در اروپا را با خرید ۳۸ درصد از سهام FC Viktoria Berlin انجام داده است.
این شرکت سرمایهگذاری خصوصی که توسط کارا نورتمن و جاسمین رابینسون تأسیس شده، در حال حاضر سهام اقلیت در سه تیم NWSL — آنجل سیتی FC، سن دیگو ویو FC و بوستون لگاسی — را در اختیار دارد و مدتی است که به دنبال خرید در فوتبال اروپا بوده است. با کسب سهامهای کوچکتر، تز سرمایهگذاری ظاهراً عمدتاً بر این است که این یک طبقه دارایی است که ارزشگذاریها در آن در سراسر حوزه رشد خواهد کرد و آنها میخواهند بخشی از آن باشند.
گاردیندر ماه سپتامبر گزارش داد که مونارک در حال مذاکره برای خرید سهمی در وستهم زنان است که همچنان ادامه دارد، اما خرید ویکتوریا برلین زودتر تکمیل شد. ویکتوریا تنها سه سال پیش به عنوان یک باشگاه محلی تأسیس شد و با داشتن موقعیت مکانی عالی در پایتخت آلمان، در حال حاضر به دسته دوم رسیده است. مونارک مشتاق است تیمهای دیگری با موقعیت مکانی مناسب را به فهرست خود اضافه کند که بتوانند به برندهای مهمی تبدیل شوند؛ این موضوع تفاوت چندانی با استراتژی Mercury/13 ندارد که منجر به سرمایهگذاری آنها در کومو شده است.

Mercury/13 مأموریت مشخصی دارد
البته کسانی هم هستند که نسبت به بازی زنان دیدگاه بدبینانهتری (Bearish) دارند.
راجر میچل، سرمایهگذار و مشاور ورزشی، یکی از صریحترین افراد بوده است که درSubstack خودنوشت که «به نظر میرسد فوتبال زنان در اروپا در حال شکست است».
«فوتبال زنان درآمد کافی تولید نمیکند. فروش بلیتهای پراکنده، با قیمت حدود ده پوند (نصف آن برای کودکان)، درآمدهای کافی روز مسابقه را ایجاد نمیکند. شاید حتی هزینه باز کردن ورزشگاه بزرگ را هم پوشش ندهد. بخش پذیرایی (Hospitality) وجود ندارد و درآمدهای تجاری و حمایت مالی هنوز حداقل هستند، که احتمالاً همچنان از نوعی ارتباط با تیم مردان بهره میبرند. جذابیت پخش تلویزیونی را همیشه میتوان با نگاه کردن به قراردادهای حق پخش سنجید، و حتی آن هم خوب به نظر نمیرسد.»
در حالی که گروهها صدها میلیون دلار را با ضرایب درآمدی خیرهکننده صرف میکنند، دیگران ترسیدهاند و نقش «سرباز فریزر» را بازی میکنند — «همه ما نابود شدهایم».
اینها دوران جالبی هستند. طبق معمول، من همه را تشویق میکنم که تز سرمایهگذاری خودشان را پیدا کنند. به نظر میرسد این چیزی است که ما هم ممکن است در نهایت برای گروه خودمان در نظر بگیریم.
فهرست مطالب
برای مطالعه گزارش کامل ادامه دهید.
اعضای FootBiz به متن کامل تمام مقالات دسترسی دارند، از £3.99/ماه — به همراه دسترسی به رویدادها و شبکه ارتباطی در سطح Exec و بالاتر.
قبلاً عضو شدهاید؟